Patronka Szkoły

BŁOGOSŁAWIONA MARIA FRANCISZKA SIEDLISKA

Wzorem w Szkole Sióstr Nazaretanek jest Święta Rodzina z Nazaretu. Wizerunek Jezusa, Maryi i Józefa widnieje na szkolnym sztandarze. Uczy wiary, miłości i życia we wspólnocie. Taki wzór życia rodzinnego Siostry przekazują od dziewięćdziesięciu lat kolejnym pokoleniom wychowanek.

Franciszka Siedliska – Założycielka Zgromadzenia Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu patronuje Szkole od 1989 roku, od czasu beatyfikacji jako bł. Maria od Pana Jezusa Dobrego Pasterza. Jest ona także patronką Polskiej Misji Katolickiej w Anglii i Walii.

Pochodziła z polskiej ziemiańskiej rodziny. Urodziła się w 21 XI 1842 roku. Młodość spędziła w rodzinnych Żdżarach, w Warszawie i w podróżach po Europie. Była dziewczyną wrażliwą i utalentowaną. Wiedzę i umiejętności kształciły w niej starannie dobierane guwernantki. Wiary uczyła się poprzez przezwyciężanie przeszkód: poważnej choroby i niezrozumienia ze strony ojca, który, choć bardzo kochał swoją jedynaczkę, nie godził się z jej pragnieniem życia zakonnego. Franciszka, która w dziennikach napisała o sobie: jak już czegoś chciałam to chciałam, uszanowała wolę ojca i dopiero po jego śmierci już jako dojrzała kobieta poszła drogą swojego powołania. Bóg nie był Panem w naszym domu – wyznała po latach. Dla niej samej osobista więź z Jezusem, modlitwa, szukanie Woli Bożej i gotowość pójścia za głosem Kościoła były sensem życia. Nie stała się świętą z dnia na dzień. Przeszła trudną drogę walki z samą sobą i przeciwnościami przy zakładaniu nowego zgromadzenia zakonnego. Była mistyczką, a zarazem odważną w czynach kobietą, twardo stąpającą po ziemi. Wspaniałomyślna i uczuciowa, umiała stawiać wymagania – sobie i innym. Podejmowała działania trudne, wierząc, że gdy Bóg ich chce, tego dokona, choćby przez cierpienie.

W 1875 roku w Rzymie założyła wspólnotę sióstr, którym przewodziła aż do swojej śmierci. Nie wahała się wysyłać do Ameryki już w 1884 roku jedenastu sióstr (a wszystkich miała wtedy 22!), by zatroszczyły się o duchowe potrzeby polskich imigrantów. Ta po ludzku ryzykowna, z wiarą podjęta decyzja zaowocowała szybkim zakorzenieniem się Zgromadzenia w Stanach Zjednoczonych. W Chicago, Detroit, Nowym Jorku, Pittsburgu, przy polskich kościołach nazaretanki prowadziły sierocińce i szkoły. Bo Franciszka Siedliska rozumiała, że Kościół II połowy XIX wieku musi upomnieć się o miejsce i prawa Boga w codziennym życiu człowieka i rodziny, głosząc: Królestwo Boże w was jest. Rozesłała siostry do Londynu, Paryża i Lwowa. Z Krakowa, w którym od 1881 roku rozwijał się Nazaret, szły siostry do Wilna, Grodna, Wadowic. Zgromadzenie – tak jak tego pragnęła – stawało się wspólnotą sióstr różnych narodowości, języków, charakterów, które łączy Miłość – Bóg.

Gdy Franciszka Siedliska umierała w Rzymie 21 XI 1902 roku w wieku 60 lat, ci którzy znali jej życiową drogę, jej tajemnice, mówili: Święta. Kościół potwierdził Jej świętość aktem beatyfikacji dokonanej przez papieża Jana Pawła II 23 IV 1989 roku i wyznaczył dzień 25 listopada jako liturgiczne wspomnienie błogosławionej Marii od Pana Jezusa Dobrego Pasterza. Tego dnia Szkoła obchodzi Jej Święto jako swojej Patronki.

s. Ruth Kawa